Psalmus 92
Laus cantici ipsi David, in die
ante sabbatum, quando fundata est terra.
Dóminus regnávit, decórem indútus est: indútus est Dóminus fortitúdinem, et
præcínxit se.
Étenim firmávit orbem terræ, qui non commovébitur.
Paráta sedes tua ex tunc: a s?culo tu es.
Elevavérunt flúmina, Dómine: elevavérunt flúmina vocem suam.
Elevavérunt flúmina fluctus suos, a vócibus aquárum multárum.
Mirábiles elatiónes maris: mirábilis in altis Dóminus.
Testimónia tua credibília facta sunt nimis: domum tuam decet sanctitúdo,
Dómine, in longitúdinem diérum.
Il
Signore regna, si ammanta di splendore;
il
Signore si riveste, si cinge di forza; rende saldo il mondo, non sarà mai
scosso.
Saldo
è il tuo trono fin dal principio, da sempre tu sei.
Alzano
i fiumi, Signore, alzano i fiumi la loro voce, alzano i fiumi il loro fragore.
Ma
più potente delle voci di grandi acque, più potente dei flutti del mare, potente
nell'alto è il Signore.
Degni
di fede sono i tuoi insegnamenti, la santità si addice alla tua casa per la
durata dei giorni, Signore.
MENU
- Testi
- Poesie
- Preghiere
- Della impronta delle cose
- Corpus Hermeticum
- Giordano Bruno Testi
- Giordano Bruno Poesie
- Misteri
- Commento Prag. Fond.
- Scritti Kremmerziani
- Kybalion
- Elifas Levi
- Sepher Jetsirah
- Animazione dei centri
- Pimandro
- Salmi dei Decani
- Versi Aurei
- Salmi Penitenziali
- Clavicula Salomonis
- Occulta philosophia
- Papus
- Salmi
