Psalmus 122
Canticum graduum.
Ad te levávi óculos meos, qui hábitas in cælis.
Ecce, sicut óculi servórum in mánibus dominórum suórum,
Sicut óculi ancíllæ in mánibus dóminæ suæ: ita óculi nostri ad Dóminum,
Deum nostrum, donec misereátur nostri.
Miserére nostri, Dómine, miserére nostri: quia multum repléti sumus
despectióne:
Quia multum repléta est ánima nostra: oppróbrium abundántibus, et despéctio
supérbis.
Canto delle ascensioni. Di Davide.
A te
levo i miei occhi, a te che abiti nei cieli.
Ecco,
come gli occhi dei servi alla mano dei loro padroni;
come
gli occhi della schiava, alla mano della sua padrona,
così
i nostri occhi sono rivolti al Signore nostro Dio, finché abbia pietà di noi.
Pietà
di noi, Signore, pietà di noi, già troppo ci hanno colmato di scherni,
MENU
- Testi
- Poesie
- Preghiere
- Della impronta delle cose
- Corpus Hermeticum
- Giordano Bruno Testi
- Giordano Bruno Poesie
- Misteri
- Commento Prag. Fond.
- Scritti Kremmerziani
- Kybalion
- Elifas Levi
- Sepher Jetsirah
- Animazione dei centri
- Pimandro
- Salmi dei Decani
- Versi Aurei
- Salmi Penitenziali
- Clavicula Salomonis
- Occulta philosophia
- Papus
- Salmi
